ใครๆก็ปรารถนาอยากจะเป็นนักเขียนมืออาชีพ
เขียนงานที่มีคุณภาพกันทั้งนั้นแหละ ปัญหาของคนฝึกเขียนใหม่ๆ คือ เขียนไม่ได้
เขียนไม่ออก เรียบเรียงไม่เป็น คิดโครงร่างไม่ถูก
สารพัดปัญหาต้องใช้เวลาในการจัดการกว่าจะผ่านจุดนั้นมาได้
ผมชอบการเขียนแนวมั่วๆเป็นจุดเริ่มต้นของงานเขียน เขียนมั่วๆแบบไม่สนใจใคร
คิดได้อย่างไรก็เขียนไป ไม่อิงกับข้อมูลมากนัก ฝึกคิดให้สมองทำงาน
ลับสมองให้มีความเฉียบคม ดึงคำออกมาให้ได้มากที่สุด จะเป็นคำอะไรก็แล้วแต่
จากนั้นคิดเชื่อมโยงให้เป็นรูปประโยชน์ ถูกบ้าง ผิดบ้าง ช่างปะไร
อยากจะเขียน
คนเขียนเป็นแล้ว เขาจะพูดอะไรก็ได้หมด พูดให้ตัวเองดูเท่ห์ กูเก่ง ฉลาด
ฝึกหัดตนเองทุกวัน ประมาณนั้น คนเริ่มต้นดิ้นรนละทีนี้ อยากจะเป็นเหมือนเขา
ผมคนหนึ่งแหละครับ ที่อยากจะเป็นอย่างนั้น วิธีการของผมคือ เขียนมั่วๆ
ฝึกไปเรื่อยๆ
แต่อีกบทบาทหนึ่งก็ต้องอ่านไปด้วย เก็บคำ เก็บสำนวนดีๆ ไว้ในสมอง
เก็บข้อมูลที่มีสาระประโยชน์ไว้เรื่อยๆ ตอนเขียนมันจะผุดออกมาโดยที่เราเองก็งงๆเหมือนกันมันมาจากไหน
อย่างไร
ผมเขียนไม่เก่งนะ แต่ผมเขียนบ่อยๆเกือบทุกวัน เขียนมั่วๆไป
โดยเชื่อว่า สักวันการเขียนของเราจะมีรูปแบบชัดเจน เนื้อหาคับคั่ง เพียบพร้อมด้วยสาระ เป็นประโยชน์ต่อผู้อ่าน แน่นอน! ไม่วันใดก็วันหนึ่งในอนาคตข้างหน้าอันไกลโพ้น!
แต่ตอนนี้ยังไม่ใช่ เหมือนอยู่ในขั้นเริ่มต้นเขียน เป็นวิธีฝึกเขียน
ที่ดีที่สุดสำหรับตนเอง เขียนมั่วๆ มันเขียนง่าย ไม่มีอะไรต้องปวดหัว
ไม่ต้องเสียเวลาหาข้อมูลอะไรทั้งนั้น เขียนขึ้นมาจากความคิดของตนเอง ที่ได้เห็น
ฟัง อ่าน ซึ่งเรามีข้อมูลบางอย่างสั่งสมในสมองเรา ขุด ดึงออกมาให้ได้
วันหนึ่งเราเขียนมันก็หลั่งไหลออกมา
ยิ่งวันไหนที่มีความเงียบสงบ ก็ยิ่งไหลออกมาใหญ่ชนิดที่พิมพ์ไม่ทัน มาจากไหนไม่รู้
ผมใช้วิธีแบบนี้ฝึกเขียน จนกระทั่งปัจจุบันนี้ก็ยังมั่วๆอยู่เลย
อ่านบทความของนักเขียนที่เขาเขียนเก่ง ก็หลากหลายความคิดส่วนใหญ่ไปในแนวให้พัฒนาการเขียนของตนเองให้สมบูรณ์ที่สุด
เนื้อหาอ่านเข้าใจง่าย ไม่วกวน ซ้ำซาก สั้นกะทัดรัดได้ใจความ
ถูกต้องตามหลักภาษาไทย และให้ถูกต้องตามหลักของ google เป็นการสร้างคอนเทนท์บนเว็บไซต์ เพื่อดึงคนเข้าเว็บไซต์ของเรา
เขียนให้ google ถูกใจ จะได้ดึงบทความของเราขึ้นหน้าหนึ่งไง เขาเรียกอะไรนะครับ “SEO” น่าจะใช่ seo มีความสำคัญต่อการทำเว็บไซต์มากๆ
ตรงกันข้ามผมไม่ค่อยให้ความสนใจเท่าไหร่เพราะอะไรเหรอ เพราะว่า ผมฝึกเขียนไง ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น
ขออย่างเดียว เขียนบทความอย่างน้อยให้ได้วันละ 1 บทความ
ความเป็นจริงก็ยังทำไม่ได้หรอกครับ ผัดวันประกันพรุ่งไปเรื่อยๆ
สู้กับความคิดยากที่สุด กว่าจะเอาชนะลากสังขารเขียนให้ได้นะ แทบกระอักเลือด
กว่าจะเขียนได้ 1บทความนะ เหนื่อยๆเลย
ทั้งๆที่เขียนแบบมั่วๆนะ ไม่ใช่จะเขียนได้ง่ายๆ มันมีปัจจัยหลายอย่างมากๆ
ถ้าไม่จริงจัง ไม่ตั้งใจจะเขียนจริงๆ บทความไม่ได้เกิดครับ เขียนมั่วง่ายที่สุด
ยังไม่เขียน แล้วจะเขียนให้มีคุณภาพ น่าอ่านได้อย่างไรใช่ไหมครับ!
