ใช่แล้วครับ! เขียนมั่วๆ
คิดไรมากละ ขอให้เขียนได้ออกมาเป็นตัวหนังสือสุดยอดแล้ว ส่วนการเขียนให้ดี
มีคุณภาพ ถูกหลักภาษาต้องใช้เวลานานๆแสนนาน ผมไม่ได้สนใจใครหรอกนะ
อยากจะเขียนก็เขียนเลย ไม่รอให้เก่ง กว่าจะถึงวันนั้นกลัวตายก่อนครับ เขียนมั่วๆ
นี้แหละจะทำให้เราเก่งขึ้นในอนาคตอีกไม่นานนี้
ผมเชื่อแบบนี้ ก็เลยเขียนไม่หยุด
เขียนทุกวัน พิมพ์ทุกวัน ปวดนิ้วมือ ปวดไหล่ เครียดด้วยนะจะบอกให้
ขนาดเขียนมั่วๆนะยังเครียด ถ้าเขียนแบบคุณภาพ มีแบบแผน สงสัยอ้วกแตกทุกวัน
ฝึกเขียนมั่วๆนี้ละครับ จะทำให้เราได้เริ่มต้นเขียนอย่างจริงจัง ไม่แคร์สื่อ
ทำไงละเราอยากจะเขียนช่วยไม่ได้ ที่สำคัญประกาศ รับจ้างเขียนบทความมั่วๆ อีกนะ
หารายได้เสริม เผื่อมีคนมาจ้าง ไม่แน่นะ เขาอาจสนใจแนวทางการทำตลาดแบบใหม่
เป็นการสร้างกลยุทธ์คอนเทนต์มาร์เก็ตติ้ง ทำให้ลูกค้างง! อะไรว่ะเนี๋ย
เขียนไม่รู้เรื่อง ผู้เขียนพยายามจะสื่อสารอะไรหนอ แหม! ไม่ได้สื่อสารอะไรหรอก
แค่อยากจะเขียนให้ได้ และเขียนบทความขายด้วย สำคัญนะทุกวันนี้
เว็บไซต์จำเป็นต้องมีเนื้อหาข้อมูล
ทำเว็บเปล่าคงไม่เกิดประโยชน์อันใด
เว็บต้องมีเนื้อหา บางทีเจ้าของก็นึกไม่ออก เขียนไม่ได้
นี้แหละคือโอกาสของการเขียนมั่วๆ รับเขียนมั่วๆครับ ง่ายที่สุด
มีโอกาสได้ขายงานเขียนด้วย ไม่ใช่ว่าจะไม่มีคนซื้อ มีเหมือนกัน บทความมั่วๆ
ติดหน้า google ได้เหมือนกัน พอติดหน้า google คุณอยากจะขายอะไรละ ขายได้หมด ใส่สินค้าลงไป
ประกาศขาย
แนบบทความคอนเทนต์มั่วๆไป ได้ไม่ได้ไม่รู้ ขอเพียงลงมือทำ เรียนรู้ไป
เดี๋ยวก็เก่งเองแหละ ต่อไปคงเขียนได้ดี มีคุณภาพ ตั้งราคาบทความสูงๆได้ เอาแบบว่า 1
บทความ ขาย 5000 บาทก็ยังได้
ไม่มีคนซื้อใช่ไหม ใช้โพสต์ลงในเว็บไซต์ของตัวเอง บทความมั่วๆเหมือนกันไม่มีคนซื้อ
เราก็โพสต์ลงในเว็บบล็อกซะเลย
โชว์ทักษะการเขียนอันยอดแย่! สุดๆไป
เขียนแย่ๆ แต่ก็เขียน ดีกว่าไม่เขียน เขียนไม่เป็น รอคอยพึ่งคนอื่นตลอด
จ้างเป็นอย่างเดียว มีเงิน กูรวยทำไงได้! เออ
แบบนี้เรียกแพงขึ้นไปอีก รับจ้างเขียนบทความมั่วๆ เรียกแพงก็ได้นะ เพื่อไม่ให้ใครมาจ้างเรา
เอาบทความไว้ใช้เอง ไม่ให้ใครจ้างจะประกาศทำไม ก็ผมทำคอนเทนต์มาร์เก็ตติ้งไง
คุณไม่รู้เหรอ ตอนนี้คุณคือลูกค้าของผม
เป็นลูกค้าผมแบบไม่รู้ตัว “ตื่นๆมีเรื่องแล้ว” คุณจะใช้บริการผมแบบงง
จ่ายเงินแบบงง จ้างผมเขียนมั่วๆ เอาไปใช้ทำคอนเทนต์เรียกคนเข้าเว็บ สไตล์มั่วๆ
เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว ลูกค้าจำได้นะ เว็บนี้เขียนมั่วๆไม่อ่านแล้ว คุณไม่รู้เหรอ
ถึงมั่วๆแต่ได้ลงมือทำ ไม่ได้แค่คิด แล้วไม่ทำอะไรเลย
ขณะที่ผมมั่วๆทุกวัน คือ
ก้าวหน้าไปเรื่อยๆ ขณะคนไม่เขียนมั่วๆเหมือนผม ได้แค่คิด ไม่ได้ทำอะไรเลย คือ
อยู่จุดเดิม ไม่ไปไหน เอิกๆ! ผมไปก่อนละนะ
คุณอยู่ที่เดิมก็แล้วกัน มาเขียนมั่วๆกันเถอะครับ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น